متوفاى سال 588 از ايشان اجازه نقل روايت داشته ، و معاصر سيد رضى ، و سيد مرتضى و شيخ طوسى بوده است . و « آمد » چنانچه از قاموس و تقويم البلدان نقل شده ، شهرى است ميان دجله و فرات . بزرگانى همچون ابن شهر آشوب و علامهء مجلسى ( ره ) و محدث نورى و صاحب كتاب روضات الجنات و محدث قمى ( ره ) ، مؤلف بزرگوار را ستوده ، و كتاب او را از كتب معتبره دانسته و در كتابهاى مرحوم مجلسى و محدث نورى و ديگران روايات زيادى را از اين كتاب نقل كرده‌اند . « 1 » كه از آن جمله از معاصرين مرحوم خيابانى در كتاب ريحانة الادب دربارهء آن بزرگوار چنين گويد : « آمدى ، عبد الواحد بن محمّد بن محفوظ بن عبد الواحد تميمى آمدى ، عالم فاضل محدّث قاضى شيعى امامى مكنّى به ابو الفتح و ملقّب به سيّد ناصح الدين مؤلّف كتاب غرر الحكم و درر الكلم در كلمات حكميّهء مرتضويّهء علويّهء كه آقا جمال خوانسارى سالف الترجمه شرحش كرده ، و ابن شهر آشوب متوفّى در سال 588 ه . در روايت كتاب مذكور از مؤلّفش اجازه داشته ، و در بحار الانوار نيز از آن كتاب روايت كرده ، و به خود آمدى و كتاب مذكور او كه در بمبئى و قاهره و مصر چاپ شده اعتماد مىنمايد ، و آمدى در سال پانصد و دهم هجرت ( 510 هجرى قمرى ) وفات يافت و بعضى كه او را از عامّه پنداشته‌اند به خطا رفته‌اند » .

--> ( 1 ) براى اطلاع بيشتر از سخنان اين بزرگان به مقدمه جلد اول كه به قلم مصحح و محقق طبع كتاب يعنى مرحوم محدث ارموى نگاشته شده مراجعه نماييد .